محبوب ترین کلاسیک‌های آمریکایی

وقتی عبارت «خودروی کلاسیک گران قیمت» را می‌شنویم معمولاً به یاد خودروهای اروپایی و به ویژه فراری و بوگاتی می‌افتیم که در سال‌های اخیر به طور پیوسته در حال رکوردشکنی بوده‌اند اما در سوی دیگر جهان، آمریکایی‌ها هم در این زمینه حرف‌هایی برای گفتن دارند. خودروهای آمریکایی معمولاً در تیراژ بالا تولید می‌شوند و به همین دلیل ارقام میلیون دلاری برای خرید و فروش آن‌ها چندان معمول نیست اما در ادامه فهرست ۱۰ خودروی گران قیمت کلاسیک آمریکایی را مرور می‌کنیم که نشان داده‌اند حتی در این سوی دنیا هم خودروهای خاص مشتریان خاص خود را دارند.

 

Chevrolet Corvette L88

قیمت : ۳,۸۵۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۷

104-300x199

نمی‌توان لیستی از بهترین‌های آمریکایی داشت و نام کوروت را در آن ندید اما این کوروت که در حراجی امسال Barrett-Jackson در آریزونا به این قیمت دست پیدا کرده واقعاً هم نمونه ویژه‌ای است. در این خودرو همه چیز برای توان بیشتر موتور تنظیم شده است و در نهایت هم موتور ۴۲۷ اینچ مکعبی آن می‌تواند ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید کند هر چند همچون همیشه جنرال‌موتورز قدرت واقعی را کمتر اعلام کرده بود. ضریب تراکم ۱۲٫۵ به یک، لیفت بلند تر سوپاپ‌ها، کاربراتور چهار دهنه ۸۵۰cfm و البته نیاز به بنزین با اکتان ۱۰۳ در کنار هم توانسته این خودرو را به یک نمونه کاملاً توانمند تبدیل کند. در سال ۱۹۶۷ از این مدل تنها ۲۰ دستگاه ساخته شده و نمونه به حراج گذاشته شده یکی از سالم‌ترین‌ها است ضمن آنکه تنها نمونه قرمز با داشبورد قرمز در این سری است.

 

Duesenberg SJ Speedster

قیمت: ۴,۴۵۵,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۳۵

93-300x199

دوسنبرگ از جمله نام‌های پر افتخار آمریکایی است، آنقدر پر افتخار که با وجود گذشت دهه‌ها از ورشکسته شدنش همچنان در آمریکا محبوب است اما در این بین علت گران بودن خودرویی که می‌بینید و به Mormon Meteor مشهور است بیش از ظاهر آن و یا برند سازنده‌اش، به رکوردشکنی آن در زمینه سرعت مربوط است. از این نمونه دو دستگاه در سال ۱۹۳۵ ساخته شد و هدف از ساخت آن نیز تنها شکستن رکورد سرعت در آمریکا بود که دوسنبرگ در این زمینه موفق هم شد چرا که توانست رکورد سرعت ۲۴۷ کیلومتر در ساعت برای زمان یک ساعت و ۲۱۸ کیلومتر در ۲۴ ساعت را بشکند. موتور V12 آن در اصل موتور هواپیما بود و به طور ویژه برای این رکوردشکنی تنظیم شده بود. متأسفانه در ۱۹۳۸، این خودروی رکوردشکن فروخته شد و مالک جدید، آن را مانند دوسنبرگ‌های شهری تغییر داد و در سال ۲۰۰۴ هم با همان وضعیت ظاهری به فروش رسید اما مالک جدید آن توانست با استفاده از اطلاعات موجود این خودرو را به وضعیت اولیه و شکل رکوردشکن خود بازگرداند.

 

GM Futurliner

قیمت: ۴,۳۲۰,۰۰۰ دلار

شماره ۱۱

83-300x199

Futurlinerها در حقیقت بخشی از پروژه بزرگ جنرال‌موتورز در دهه ۴۰ و دهه ۵۰ بودند و هدف از آن‌ها معرفی جنرال‌موتورز به عنوان یک شرکت پیشرو در طراحی و فناوری خودرو بود تا جایی که در آن زمان فر مایکروو و تلویزیون در آن‌ها نصب می‌شد. از این اتوبوس‌ها ۱۲ دستگاه تولید شد که تنها ۹ دستگاه از آن‌ها سالم باقی مانده و نمونه شماره ۱۱ آن در سال ۲۰۰۶ به فروش رسید و رکوردشکن شد.

 

Duesenberg SJ Convertible Coupe

قیمت: ۴,۵۱۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۳۵

73-300x199

باز هم یک دوسنبرگ دیگر که البته شاید تعجبی هم نداشته باشد. غیر از این که خودروی زیبایی است و البته کمیاب، این خودرو به نوعی بوگاتی ویرون آن دوران هم بود. در حالی که در آن زمان خودروها به ندرت می‌توانستند از ۱۰۰ کیلومتر در ساعت فراتر بروند و سرعت ۱۰۰ مایل یا ۱۶۰ کیلومتر در ساعت برای بسیاری حد توانایی خودرو بود، این خودرو می‌توانست در دنده ۳ (که البته بالاتری دنده آن هم بود) به سرعتی بیش از ۲۲۵ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند که برای دهه ۳۰ رقم بسیار بالایی به شمار می‌رفت. موتور ۱۲ سیلندر سوپرشارژر دار این خودرو بیش از ۳۰۰ اسب‌بخار قدرت داشت.

 

Batmobile 1

قیمت: ۴,۶۲۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۶

62-300x199

در طول پخش فیلم‌ها و سریال‌های بتمن، خودروهای مختلفی برای این ابرقهرمان داستان‌های علمی- تخیلی ساخته شده است اما برای علاقمندان بتمن، نخستین خودروی تولید شده که تصاویر آن در ۱۹۶۶ روی آنتن تلویزیون رفت هنوز هم یکی از خاطره‌انگیزترین‌ها است و با چنین پشتوانه‌ای بود که این خودرو توانست به فروش بیش از چهار میلیون دلار دست پیدا کند و جالب آنکه اساس این خودرو هم خود یکی خودروی مفهومی دیگر است که اصلاً برای بتمن ساخته نشده بود. خودرویی که در نخستین سری بتمن به کار گرفته شد در اصل یک کانسپت پیشرفته به نام Lincoln Futura است که در ۱۹۵۵ ساخته شده بود و اصلاً هم قرار نبود به خودروی بتمن تبدیل شود. این خودرو پس از نمایش در نمایشگاه‌ها به انبار رفت تا اینکه مدیران فاکس قرن بیستم برای ساخت خودروی بتمن به فکر خرید آن افتادند و با اعمال تغییراتی که سه هفته طول کشید و در آن زمان ۳۰ هزار دلار هزینه داشت خودروی بتمن را خلق کردند.

 

Shelby Cobra 427 Super Snake

قیمت: ۵,۵۰۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۶

53-300x199

کارول شلبی نام بزرگی در صنعت خودروسازی است، آنقدر بزرگ که وقتی از کنار خودرویی عبور کند قیمت آن خودرو افزایش پیدا خواهد کرد! اما داستان این کبرای ۵ میلیون دلاری حتی فراتر از این‌ها است چون این خودرو را شلبی بزرگ برای تفریح شخصی خودش ساخته و قوی‌ترین کبرای زمان خودش بود. شلبی خودرویی می‌خواست که از همه خودروهای آن روزگار سریع‌تر باشد و به همین دلیل دو سوپرشارژر بزرگ را به موتور ۴۲۷ فورد اضافه کرد. جای دادن همه این‌ها در دل کبرا کار دشواری بود اما شلبی این کار را انجام داد و جالب آنکه هدف او از این کار نه تولید انبوه خودرو، که ساختن وسیله‌ای برای تفریح شخصی‌اش بود اما این تفریح شخصی مشتری‌هایی هم پیدا کرد و هر چند خیلی گران بود اما در نهایت ۲۳ دستگاه از آن ساخته شد. قدرت در حدود ۸۰۰ اسب‌بخار بود و در زمانی حدود سه ثانیه می‌توانست سرعت خود را به یکصد کیلومتر در ساعت برساند که برای آن زمان رقم بسیار مناسبی بود. یکی از این خودروها در سال ۲۰۰۷ به حراج گذاشته شد و به رکورد ۵٫۵ میلیون دلار رسید و توانست عنوان گران قیمت‌ترین خودروی آمریکایی تا آن زمان را از آن خود کند.

 

Ford GT40 Prototype

قیمت: ۷,۰۰۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۴

43-300x199

هدف از ساخت خودروی مسابقه‌ای فورد GT40 از آغاز مشخص بود؛ شکست دادن فراری در رقابت‌های اتومبیل‌رانی و به ویژه رقابت‌های لمان. این اتفاق البته در نهایت هم رخ داد و فورد توانست تاج قهرمانی لمان را از فراری بگیرد اما به نظر می‌رسد در عرصه حراجی‌ها هم GT40 قصد دارد به رقابت با فراری‌ها بپردازد و نمونه‌اش هم حضور همین خودرو با قیمت ۷ میلیون دلار در این لیست است. این خودرو که به کمک کارول شلبی توسعه داده شده است، یکی از نخستین پروتوتایپ‌های تولید شده از این خودرو است و به این ترتیب به صورت رسمی یکی از نخستین GT40های تولیدش شده است و از این نظر خودروی با ارزشی به شمار می‌رود. این خودرو به طور رسمی در سال ۱۹۶۴ مورد آزمون قرار گرفت و بازنشسته شد اما جالب است که در سال ۱۹۶۵ همین خودرو در رقابت‌های ۲ هزار کیلومتری دیتونا به مقام سوم دست پیدا می‌کند. این خودرو پس از یک بازسازی کامل چند ماه قبل به حراج گذاشته شد.

 

Shelby Daytona Cobra Coupe

قیمت: ۷,۶۸۵,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۵

33-300x199

خودروهای شلبی را با طرح بدنه روداستر می‌شناسیم و اتفاقاً خودروهای روداستر شلبی در طول دوران فعالیت خود موفقیت‌های بسیاری نیز به دست آورده‌اند اما گران‌ترین شلبی تاریخ یک خودروی کوپه است که به طور مشخص برای استفاده در رقابت‌های اتومبیل‌رانی ساخته شده. شلبی در اواخر دهه ۵۰ در آمریکا توانست عناوین متعددی را به دست آورد و حتی در ۱۹۵۹ فاتح کلاس خود در لمان هم شد و این‌گونه بود که در دهه ۶۰ شلبی بار دیگر به فکر بازگشت به اروپا و تکرار موفقیت‌هایش افتاد اما اوضاع آن‌گونه که او می‌خواست پیش نمی‌رفت. در آن دوران فراری فاتح رقابت‌های اتومبیل‌رانی اروپا بود و به شکل عجیبی خودروهای شلبی با وجود قدرت بالا نمی‌توانستند به گرد پای فراری‌ها و به ویژه فراری ۲۵۰GTO برسند. مشکل در قدرت موتور نبود بلکه اشکال خودروهای شلبی در طرح بدنه آئرودینامیک آن‌ها بود تا جایی که خودروهای روداستر شلبی حتی تا ۵۰ کیلومتر هم از فراری‌ها کندتر بودند. به همین دلیل شلبی ایده بدنه آئرودینامیک کوپه را مطرح کرد و سرانجام شلبی دیتونا در ۱۹۶۴ متولد شد. این خودرو از شاسی و قوای محرکه مدل‌های ۲۸۹ استفاده می‌کرد اما به دلیل آئرودینامیک بهتر بسیار سریع‌تر بود و توانست در رقابت‌های متعددی از سبرینگ و لمانز تا نوربرگرینگ شرکت کند و از ۸ رقابتی که در آن حاضر شد چهار عنوان قهرمانی از جمله قهرمانی در لمان را به دست آورد.

 

Duesenberg J Long-Wheelbase Coupe

قیمت: ۱۰,۳۴۰,۰۰۰

مدل ۱۹۳۱

23-300x147

حضور سه خودرو از دوسنبرگ در این لیست ۱۰ تایی حتی برای ما هم عجیب است آن هم خودروهای شرکتی که در سال ۱۹۳۷ ورشکسته شده و خریداران امروزی خودروها حتی سال‌های طلایی آن را ندیده‌اند. با این وجود محصولات این شرکت آنقدر خاص هستند که هنوز هم مشتریانی با بیش از ۱۰ میلیون دلار دارند و در این میان مدل J را باید یک دوسنبرگ خالص نامید، بزرگ، کشیده، قدرتمند و البته زیبا. موتور هشت سیلندر خطی آن ۷ لیتر حجم و ۲۶۵ اسب‌بخار قدرت داشت و نمونه به حراج گذاشته شده از سری شاسی کشیده با فاصله محوری ۳٫۹ متر است که با طرح بدنه کوپه تولید شده. قدرت موتورهای سوپرشارژردار این خودروها به ۳۲۰ اسب‌بخار هم می‌رسد. این خودرو از ابتدا تاکنون تنها پنج مالک داشته و به شکل عجیبی کمتر از ۲۰ هزار کیلومتر حرکت کرده است و در سال ۲۰۱۱ توانست به این رکورد دست پیدا کند.

 

Ford GT40 Gulf/ Racing

قیمت: ۱۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار

مدل ۱۹۶۸

15-300x199 (1)

فورد GT40 برای آمریکایی‌ها خودروی ارزشمندی است چرا که توانست در زمان خود نام خودروسازی این کشور را در رقابت‌های اروپایی مطرح کند و در نهایت هم به صورت پیوسته قهرمان لمان شد ولی حتی خوش‌بین‌ترین هواداران فورد هم فکر نمی‌کردند یکی از این سری خودروها بتواند به رقمی چنین بالا در حراجی دست پیدا کند، اتفاقی که در سال ۲۰۱۲ و در جریان حراجی RM Auction رخ داد. این خودرو با نشان تیم Gulf Oil آمریکا و به صورت مستقل توسط تیم فورد به کار گرفته شده است و با موتور ۲۸۹ خود می‌توانست ۴۴۰ اسب‌بخار قدرت را از طریق گیربکس پنج دنده دستی خود به چرخ‌های عقب برساند. این خودرو حتی در فیلم Le Mans استیو مک کویین هم نقش بازی کرد و چندی قبل پس از یک بازسازی کامل به طرح اولیه خود بازگشت و توانست عنوان گران قیمت‌ترین خودروی آمریکایی را از آن خود کند.

 

dkmag.net

ماشین‌بازترین دیکتاتورهای تاریخ

دیکتاتورها آدم‌های منفوری هستند و فرقی هم نمی‌کند در اروپا یا آمریکای جنوبی باشند یا آسیا و آفریقا؛ با این حساب شاید نوشتن از دیکتاتورها چندان مورد پسند نباشد و به همین دلیل هم این روزها کمتر از دیکتاتورهای گذشته جهان می‌شنویم. این بار اما می‌خواهیم به سراغ بعضی از این دیکتاتورها برویم با این تفاوت که آنچه به دنبالش هستیم دیکتاتورهای علاقه‌مند به خودرو هستند، آن‌هایی که در کنار روش حکومت استبدادیشان، خودروها را نه وسیله‌ای برای تردد، که به عنوان ابزاری برای نمایش قدرت می‌دیدند یا خودرو نقش پر رنگی در دوران قدرتشان داشته. ما هم از دیکتاتورها بیزاریم اما نمی‌توانیم خودروهایشان را دوست نداشته باشیم و به همین دلیل هم بیشتر به دنبال خودروهای ویژه آن‌ها هستیم. در این شماره خودروی مشهورترین یا ماشین‌بازترین دیکتاتورهای تاریخ معاصر را مرور می‌کنیم:

 

آدولف هیتلر

1-1-300x202

آدولف هیتلر را همه به عنوان آغازگر جنگ جهانی دوم می‌شناسند، جنگی که چند ده میلیون نفر در آن کشته شدند و شهرها و کشورهای زیادی ویران شد و سرانجام هم همه این‌ها هیچ حاصلی جز ویرانی و اشغال برای آلمان به دنبال نداشت. آدولف هیتلر پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، به شدت بر توسعه و پیشرفت آلمان تاکید داشت و صنعت خودروسازی هم یکی از صنایعی بود که در دوران او جهش بزرگی را شاهد بود تا جایی که به طور مشخص بر روند طراحی و تولید فولکس‌واگن بیتل به عنوان خودرویی برای عموم مردم آلمان نظارت داشت و از تیم‌های مسابقه‌ای اتویونیون و مرسدس‌بنز در رقابت‌های اتومبیل‌رانی دهه ۳۰ میلادی حمایت می‌کرد. در زمینه خودروهای شخصی، نام هیتلر به نوعی با نام مرسدس‌بنز پیوند خورده است و این مسأله به دلیل تصاویر و فیلم‌های متعددی است که هیتلر را سوار بر مرسدس‌بنزهای بزرگ روباز نشان می‌دهد.
مرسدس‌بنز در آن دوران نمادی از خودروهای لوکس در اروپا بود و در میان شرکت‌های آلمانی نمی‌شد خودرویی را از نظر لوکس بودن و البته ابعاد به عنوان رقیب مرسدس‌بنز دانست و طبیعی بود که هیتلر (یک ناسیونالیست افراطی) از خودروهای آلمانی استفاده کند و به این ترتیب سوار شدن بر مرسدس‌بنز را می‌توان یک انتخاب قابل پیش‌بینی برای هیتلر دانست. مرسدس‌بنز محبوب هیتلر، مدل ۷۷۰ بود که تولید آن از سال ۱۹۳۰ به عنوان لوکس‌ترین خودرو در خانواده خودروهای مرسدس‌بنز آغاز شد این خودرو از یک موتور ۷٫۷ لیتری هشت سیلندر خطی با سوپرشارژر بهره می‌برد که می‌توانست ۲۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید کند. قدرت در سری دوم این خودرو در ۱۹۳۸ افزایش پیدا کرد و به ۲۳۰ اسب‌بخار رسید. این خودرو هر چند به طور رسمی قابل خرید توسط عموم بود اما قیمتش آنقدر بالا رفت که عملاً اصلی‌ترین استفاده‌کنندگان از آن هیتلر و دیگر سران حزب‌نازی آلمان بودند. مصرف سوخت این خودرو در انواع ضد گلوله به ۴۰ لیتر در یکصد کیلومتر می‌رسید. در کنار این، باید از مرسدس‌بنز مشهور G4 هم یاد کنیم، خودرویی با سه محور که به طور مشخص برای استفاده از سوی سران نظامی آلمان ساخته شده بود و هیتلر در سان دیدن‌های خود معمولاً از آن‌ها استفاده می‌کرد.

 

ولادمیر ایلیچ لنین

2-2-300x150

اجازه بدهید همین جا موضعمان را در مورد لنین روشن کنیم؛ خود ما هم برای قرار دادن نام او در این لیست تردید داشتیم و حضور بنیان‌گذار دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در این لیست بیشتر به دلیل علاقه او به خودروها بوده تا روش حکومتش. این البته به معنای آن نیست که لنین کاملاً براساس ساز و کارهای دموکراتیک به این مقام رسیده بود اما هر چه هست در مقابل دیگر اعضا این لیست نمی‌توان او را دیکتاتور خواند.
لنین شیفته خودروهای رولزرویس بود و به همین دلیل در تمام دوران حکومتش بر اتحاد جماهیر شوروی سابق، از خودروهای رولزرویس به عنوان خودروی رسمی خود استفاده کرد. خودروی محبوب او در این میان رولزرویس Silver Ghost بود که البته به آخرین تزار روسیه تعلق داشت اما در ۱۹۱۹، شور انقلابی روس‌ها باعث شد این خودرو به طور کامل از میان برود و به همین دلیل هم شوروی سفارش خرید ۷۰ دستگاه رولزرویس دیگر را برای استفاده لنین و دیگر سران حزب به انگلستان داد. او البته ایده‌های عجیبی هم برای رولزرویس‌هایش داشت و به هیچ‌وجه حاضر نمی‌شد آن‌ها را به همان شکلی که هستند بپذیرد و به همین دلیل دستورات عجیبی برای تغییرات در آن‌ها می‌داد که از آن جمله می‌توان به تغییر در خودروها برای مصرف الکل به جای بنزین اشاره کرد چرا که در دوران جنگ پیدا کردن الکل در روسیه بسیار آسان‌تر از بنزین بود. به علاوه با توجه به راه‌های آن روزهای روسیه و البته بارش پیوسته برف در این کشور، رولزرویس‌های محبوب لنین در بسیاری از روزها ناتوان از حرکت بودند و به همین دلیل او دستور داده بود برای بعضی از آن‌ها سیستم حرکتی شبیه به تانک درست کنند و چرخ‌های جلو هم مجهز به اسکی شده بود.

 

جوزف استالین

3-3-300x150

هر چند لنین را نمی‌توان یک دیکتاتور دانست اما این لقب قطعاً به استالین بسیار نزدیک است، فردی که پس از به قدرت رسیدن برای جلوگیری از مخالفت‌های درون حزبی حتی رفقای سابقش را هم کشت و بدتر از آن دوره‌ای از وحشت را با حضور پلیس مخفی خود در سرتاسر بلوک شرق به راه انداخت و آنقدر در کشتن مخالفینش پیگیر بود که به دستور او تروتسکی، از یاران نزدیک لنین و البته از رفقای سابق استالین، پس از تبعید از شوروی در مکزیک به قتل رسید.
از همه این‌ها که بگذریم، استالین هم از علاقه‌مندان خودرو بود و حتی در ابتدای حکومتش بر شوروی سابق، از رولزرویس‌های دوران لنین استفاده می‌کرد اما این مسأله چندان طولانی نبود چرا که او به سرعت جذب خودروهای آمریکایی شد (همه این‌ها در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم و مربوط به روزهایی است که هنوز بلوک‌بندی شرق و غرب و جنگ سرد در نگرفته بود) و در این میان خودروهای پاکارد، لینکلن و کادیلاک از خودروهای محبوب استالین بود. خودروی محبوب استالین در این میان مدل پاکارد V12 سال ۱۹۳۷ بود که روزولت، رییس جمهور آمریکا به او هدیه کرده بود. بد نیست بدانید پاکارد نخستین شرکتی است که موتور V12 را به صورت انبوه بر روی خودروهای تولیدی خود نصب کرد و در آن دوران جزو لوکس‌ترین برندهای آمریکایی به شمار می‌رفت. استالین آنقدر از خودروهای پاکارد راضی بود که پس از جنگ جهانی دوم دستور ساخت خودرویی بر اساس پاکارد Super Eight را داد که بعدها ZIS-110 نام گرفت و مدلی از آن با عنوان ZIS-115 به عنوان خودروی ضد گلوله ویژه استالین به تعداد ۳۲ دستگاه ساخته شد که شیشه‌های ۷٫۵ سانتی‌متری داشت و آنقدر فلز در ساخت آن به کار رفته بود که وزنش به چهار تن می‌رسید تا در مقابل گلوله مقاومت کند و پس از جنگ جهانی دوم استالین بیشتر با این خودروها در انظار دیده شد.

 

عیدی امین

4-1-300x202

قاره آفریقا اصولاً قاره دیکتاتور پروری است و در این میان نام‌های سیاهی به ویژه در دهه ۷۰ بر کشورهای این قاره حکمرانی کرده‌اند اما بین آن‌ها عیدی امین یکی از ماشین بازترین دیکتاتورها بوده است. او که فرمانده ارتش اوگاندا بود با یک کودتای نظامی در ۱۹۷۱ به قدرت رسید و در ۱۹۷۸ در پی شکست در جنگی که بر علیه تانزانیا به راه انداخت از حکومت خلع شد و به لیبی و بعد تر به عربستان گریخت و در سال ۲۰۰۳ در این کشور درگذشت.
امین در طول دوران حکومت خود بنا بر بعضی اسناد، حدود ۴۰۰ هزار نفر از مخالفین خود را کشت اما غیر از این کارهای عجیب‌تری هم از او سر زده است که نمونه آن را می‌توان در اخراج ۸۰ هزار نفر از آسیایی‌های اوگاندا در سال ۱۹۷۲ دید. او نمادی از یک دیکتاتور دیوانه بود تا جایی که یک بار به خود دکترای افتخاری حقوق داد و همه را مجبور کرد او را به عنوان دکتر خطاب کنند.
جالب‌تر اینکه پس از قطع رابطه انگلستان با اوگاندا در پی اختلافات دو کشور، وی به خود لقب فاتح بریتانیا داد! از همه این‌ها گذشته، او علاقه چندانی به خرید خودرو نداشت و ترجیح می‌داد آن‌ها را هدیه بگیرد ضمن آنکه پس از به قدرت رسیدن خودروی بعضی از ثروتمندان اوگاندا را هم تصاحب کرد.
امین علاقه عجیبی به سیتروئن SM داشت و حداقل ۷ دستگاه از این خودرو را در پارکینگ شخصی خود نگهداری می‌کرد، خودرویی که به دنبال خرید مازراتی توسط سیتروئن با همکاری این شرکت ساخته شده بود و با سیستم تعلیق تنظیم شونده و چراغ‌های تطبیق‌شونده با مسیر و فرمان حساس به سرعت و یک موتور شش سیلندر، خودروی پیشرویی در زمان خود بود و البته این روزها یک مصیبت به تمام معنا برای بازسازی.
امین غیر این خودرو یک بنز ۳۰۰ کوپه از قذافی هم هدیه گرفت ضمن آنکه وقتی دو هواپیمای آمریکایی برای ارتش این کشور خرید به نشانه تشکر از طرف آمریکا یک الدورادو کانورتیبل هم به او هدیه شد.

 

صدام حسین

5-2-300x165

در میان دیکتاتورها، شاید هیچ کس به اندازه صدام حسین، دیکتاتور عراقی منفور نباشد تا جایی که حتی بین دیگر دیکتاتورها هم دوستان کمی داشت. کارنامه جنایت‌های او بلندتر و البته آشکارتر از آن است که بخواهیم به آن بپردازیم اما صدام یک عشق ماشین به تمام معنا هم بود و در گاراژ شخصی‌اش بیش از ۸۰ خودرو داشت که تعدادی از آن‌ها  خودروهای بسیار با ارزش هستند. البته تعداد زیادی از این خودروها در جریان حمله آمریکا به کاخ صدام از میان رفتند و بخشی نیز بنا بر شواهد توسط نگهبانان کاخ پیش از رسیدن نیروهای آمریکایی نابود شدند اما در میان خودروهای باقی مانده نمونه‌ای ارزشمندی از مرسدس‌بنز، کادیلاک، رولزرویس و … وجود داشت که اکثراً کمتر از ۲۰۰۰ کیلومتر کارکرد داشتند. البته صدام در زمینه خودرو چندان توجه خاصی به برند و نوع خودرو نداشت و معمولاً خیلی زود از خودروهایش دل‌زده می‌شد و به همین دلیل هنوز هم هیچ کس نمی‌داند خودروی محبوبش کدام نمونه بوده.

 

بنیتو موسیلینی

6-2-300x175

دیکتاتور ایتالیا در همه زمینه‌ها تلاش می‌کرد همپای هیتلر و جلوتر از او باشد و به شکل عجیبی در زمینه خودرو هم پا به پای هیتلر حرکت می‌کرد. در ایتالیا اما آلفارومئو بود که نقش مرسدس‌بنز و اتویونیون را برای موسیلینی بازی می‌کرد.
آلفارومئو در آن روزها (دورانی که فراری و لامبورگینی هنوز تاسیس نشده بودند) نمادی از خودروهای اسپرت ایتالیایی بود و موسیلینی هم برای نشان دادن برتری ایتالیا در این زمینه به شکل گسترده‌ای از آلفارومئو در رقابت‌های اتومبیل‌رانی حمایت می‌کرد.
خودروی محبوب او در این رقابت‌ها مدل‌های سری ۶C آلفا بودند و در این میان موسیلینی دو دستگاه از سری ۲۳۰۰ و ۲۵۰۰ را هم در اختیار داشت و مدل ۲۳۰۰ را حتی در رقابت‌های مشهور Mille Miglia ایتالیا هم شرکت داد و جالب‌تر آنکه در این رقابت موسیلینی با تیم شخصی خود در رقابت‌ها شرکت کرد. البته در کنار این خودروهای اسپرت، او نیاز به یک خودروی لیموزین روباز هم داشت تا بتواند مانند هیتلر از ارتش سان ببیند و برای این منظور لانچیا Astura انتخاب شد. موسیلینی البته همه خودروهایش را مستقیم از کارخانه به پینین فارینا می‌فرستاد تا به طور ویژه بدنه اختصاصی او را بسازند.

dkmag.net